Algengar hleðslutæki með stakri skóflu eru flokkuð eftir vélarafli, gerð gírkassa, uppbyggingu gangbúnaðar og hleðsluaðferð.
1. Vélarafl:
① Vélarafl minna en 74 kW: Lítil hleðslutæki.
② Vélarafl á bilinu 74 til 147 kW: Miðlungs hleðslutæki.
③ Vélarafl á milli 147 og 515 kW: Stór hleðslutæki.
④ Vélarafl meira en 515 kW: Extra-stór hleðslutæki.
2. Gerð sendingar:
① Vökvakerfi-vélræn gírskipting: Lítið högg og titringur, langur endingartími gírhlutahluta, auðveld notkun, sjálfvirk aðlögun milli hraða ökutækis og álags; almennt notað í meðalstórum og stórum hleðsluvélum.
② Vökvaskipting: Þreplaus hraðastjórnun, auðveld notkun, en léleg byrjunarárangur; venjulega aðeins notað í litlum hleðsluvélum.
③ Rafmagnsskipti: Þreplaus hraðastjórnun, áreiðanleg notkun, einfalt viðhald, hærri kostnaður; almennt notað í stórum hleðsluvélum.
3. Gönguuppbygging:
① Dekk-fest: Létt, mikill hraði, meðfærilegt, skilvirkt, minna viðkvæmt fyrir vegskemmdum, hár þrýstingur á jörðu niðri, léleg framkoma, en mikið notað;
② Rekja: Lítill þrýstingur á jörðu niðri, gott færi, lágt þyngdarpunktur, góður stöðugleiki, sterk viðloðun, mikið tog, mikill sérstakur skurðarkraftur, lítill hraði, tiltölulega léleg stjórnhæfni, hár kostnaður, viðkvæmt fyrir vegskemmdum meðan á hreyfingu stendur.
4. Aðferðir við hleðslu og affermingu:
① Framhlið-losunargerð: Einföld uppbygging, áreiðanleg virkni, gott skyggni, hentugur fyrir ýmsa vinnustaði, mikið notaður;
② Snúningsgerð: Vinnubúnaðurinn er festur á plötuspilara sem getur snúið 360 gráður, hliðarlosun þarf ekki að snúa við, mikil rekstrarskilvirkni, en flókin uppbygging, mikil þyngd, hár kostnaður, lélegur hliðarstöðugleiki, hentugur fyrir tiltölulega þröngt rými;
③ Aftur-losunargerð: Hleðsla að framan, afferming að aftan, mikil notkunarskilvirkni, lélegt rekstraröryggi.
